Wyroki

Wyroki w naszych sprawach

Umowa d. Polbank EFG jest nieważna

Wyrokiem z dnia 20 października 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Adam Mitkiewicz) w sprawie o sygn. akt XXV C 2698/18 ustalił, że umowa kredytu indeksowanego dawnego EFG Eurobank Ergasias z dnia 20 sierpnia 2008 r. jest nieważna! Sąd uznał za abuzywne postanowienia dotyczące indeksacji kredytu, tj. § 7 ust. 4 Regulaminu i § 9 ust. 2 Regulaminu. Zdaniem Sądu po ich wyeliminowaniu z umowy powstaje luka, przy czym nie ma możliwości jej wypełnienia, a zatem umowa nie może być kontynuowana i należało ją uznać za nieważną. Wskazane postanowienia zdaniem Sądu nie wiązały powoda już od chwili zawarcia umowy. Sąd zastosował teorię salda i oddalił roszczenie o zapłatę. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzili adwokat Dominika Helios oraz adwokat Jacek Czabański z Kancelarii Adwokackiej dr Jacek Czabański i Partnerzy

Umowa mBanku "starego portfela" jest nieważna a druga umowa jest "odfrankowiona"

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 13 października 2020 r. (SSO Marcin Polakowski; II C 652/18): -ustalił, że umowa kredytu z 2006 r. (“stary portfel” mBanku) jest nieważna, -ustalił, że klauzule indeksacyjne zawarte w umowie z 2008 r. są bezskuteczne wobec kredytobiorców; -zasądził od banku na rzecz kredytobiorców kwotę ponad 27 tys. PLN. W ustnych motywach wyrok Sąd wyjaśnił, że umowa z 2006 r. jest nieważna z uwagi na brak precyzyjnych reguł w zakresie zmiany oprocentowania kredytu. Umowa przyznawała bankowi swobodę w tym zakresie. Jednocześnie sąd zastosował teorię salda i oddalił powództwo o zapłatę w zakresie tej umowy. Co do umowy kredytobiorców z 2008 r., sąd wyjaśnił, że zawarte w niej klauzule indeksacyjne są nieuczciwe i tym samym bezskuteczne wobec kredytobiorców. Umowa może być dalej wykonywana bez tych klauzul. Sąd uwzględnił również powództwo o zapłatę powstałej nadpłaty w zakresie tej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzili adwokat dr Jacek

Umowa d. Getin Banku "odfrankowiona"

12 października 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Tomasz Gal; XXV C 1238/18) wydał korzystny wyrok w sprawie przeciwko Getin Noble Bank S.A. (umowa dawnego Getin Bank S.A.), w którym: -ustalił bezskuteczność klauzul indeksacyjnych; -ustalił bezskuteczność klauzuli podwyższania salda z tytułu ubezpieczenia Dom BankAssurance; -ustalił bezskuteczność zapisu Aneksu do umowy, na podstawie którego bank doliczył do salda kredytu kwotę ponad 14.000 PLN (4,95% salda kredytu) za zawarcie anesku umożliwiającego spłatę rat kredytu po kursie sprzedaży NBP; -zasądził od banku na rzecz kredytobiorców solidarnie kwotę 37.931,50 PLN wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 6 VI 2018 r. W ustnych motywach wyroku Sąd wyjaśnił, że w jego ocenie umowa nie zawiera wad prawnych, które prowadzą do jej nieważności. Jednocześnie uznał ww. klauzule za nieuczciwe, przyjmując, że umowa może być dalej wykonywana indeksacji do CHF. Sprawę prowadzili adwokat Jacek Czabański, adwokat Anna Wolna-Sroka i adwokat Fabian Orłowski. Wyrok jest nieprawomocny.

Umowa d. Polbank EFG nieważna

Wyrokiem z dnia 6 października 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Adam Mitkiewicz; XXV C 1128/19, wcześniej XXV C 1743/17) ustalił, że umowa kredytu indeksowanego dawnego EFG Erobank Ergasias z dnia 20 czerwca 2008 r. jest nieważna. Sprawę prowadzili adwokat Anna Wolna-Sroka oraz adwokat Jacek Czabański z Kancelarii Adwokackiej dr Jacek Czabański i Partnerzy.

Umowa DNB Bank Polska "odfrankowiona"

5 października 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 1066/19, SSO Tomasz Gal) stwierdził, że umowa DNB Bank Polska S.A. jest co prawda ważna, ale mechanizm indeksacji jest w całości bezskuteczny. Sąd zasądził na rzecz kredytobiorców kwotę ponad 66 tys. zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 13 kwietnia 2019 r. do dnia zapłaty jako zwrot nadpłaconych rat kredytu oraz ustalił, że postanowienia umowy odnoszące się do indeksacji są bezskuteczne na przyszłość. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadziła adw. Dominika Helios oraz adw. Jacek Czabański.

Umowa Banku Millennium nieważna

1 października 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (III C 1188/18; SSO Agnieszka Rafałko) wydał wyrok, w którym zasądził od Banku Millennium S.A. solidarnie na rzecz powodów kwotę zapłaconych do tej pory rat kredytu, to jest blisko 270 tys. zł. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, ale oddalił roszczenie o ustalenie nieważności umowy. Sąd uznał żądanie powodów za zasadne, gdyż umowa zawiera klauzule abuzywne dotyczące tabel kursowych. Pozwany jednostronnie kształtował tabele, której kursy nie były negocjowane z powodem. Miało to bezpośrednie przełożenie m.in. na saldo kredytu. Skoro umowa zawiera takie klauzule to należy uznać, że umowa jest nieważna (w Polsce nie dysponujemy przepisami pozwalającymi uzupełnienie takiej umowy). W zakresie żądania ustalenia, że umowa jest nieważna, Sąd uznał, że powód nie ma w tym interesu prawnego, zwłaszcza, że dysponuje również roszczeniem dalej idącym, to jest o zapłatę, w tym zakresie. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański oraz adw.

Umowa Banku Millennium nieważna

Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Jacek Tyszka; XXIV C 532/17) wydał w dniu 29 września 2020 r. wyrok ustalający, że umowa kredytu hipotecznego zawarta z  Bankiem Millennium S.A. w Warszawie jest nieważna i zasądził na rzecz powodów zwrot wszystkich zapłaconych do tej pory kwot na rzecz banku w wysokości ok. 270 tys. zł i 60 tys. CHF. Sąd uznał za zasadną argumentację strony powodowej. Pozwany ukształtował umowę w ten sposób, że proces indeksacji jest podwójny, oparty na wskaźniku w postaci kursu waluty, który jest przyjmowany z tabeli kursowej pozwanego. Umowa nie zawiera żadnego wskazania co w tych tabelach może być. W związku z tym może wynikać z tego dowolna kwota zobowiązania. Zdaniem Sądu strony nie uzgodniły w umowie wysokości świadczeń, w szczególności świadczenia kredytobiorcy, które nie jest w żadnym razie wynikiem podzielenia kwoty uzyskanego kredytu na części, lecz jest wynikiem operacji matematycznych, które są dokonywane za pomocą wskaźnika pozostawionego w

Umowa kredytu ważna, a kurs banku może być zastąpiony kursem średnim NBP

Wyrokiem z 25 września 2020 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu (SSO Iwona Wysocka, I C 1280/18) w sprawie z powództwa banku Millennium (dawny Euro Bank S.A.) zasądził od kredytobiorcy dochodzoną przez bank kwotę, wynikającą z wypowiedzenia umowy kredytu indeksowanego kursem CHF, zastępując tylko kurs banku kursem średnim NBP (wedle zleconej opinii biegłego). Sąd uzasadnił swoje stanowisko w ten sposób, że: – nie jest zasadny zarzut nieważności umowy kredytowej, w ocenie Sądu umowa spełnia wymogi ustawy- Prawo bankowe: wskazano kwotę kredytu, sposób wypłaty, sposób spłaty i oprocentowanie, – zasadny jest zarzut abuzywności postanowień umowy odwołujących się do kursów arbitralnie wyznaczanych przez bank, – Sąd stwierdził, że należało ustalić jaki jest skutek abuzywności: czy jest to nieważność umowy, czy jest to potocznie mówiąc odfrankowienie, czy wprowadzenie innego postanowienia w miejsce klauzul abuzywnych, tj. kursu średniego NBP. Sąd opowiedział się za ostatnim rozwiązaniem, albowiem jego zdaniem takie rozwiązanie powoduje, że żadna ze stron

Umowa kredytu mBank nieważna

21 września 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. do SO Barbara Pyz-Kędzierska, II C 380/18) wydał wyrok w sprawie przeciwko mBank S.A., w którym uznał, że umowa kredytu waloryzowanego udzielonego w maju 2008 r. na kwotę 950 tys. zł jest nieważna i zasądził od mBank S.A. na rzecz powodów kwotę rat zapłaconych w CHF (ponad 60 tys. CHF), ale oddalił roszczenie o zwrot kwot w PLN – gdyż sąd uznał, że skoro kwota jaką powodowie uiścili na rzecz banku nominalnie nie przekracza kwoty, jaką powodowie otrzymali od banku na podstawie umowy kredytu, to nie ma mowy o bezpodstawnym wzbogaceniu (tzw. teoria salda). Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

Umowa Getin Banku ma być wykonywana bez indeksacji

17 września 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del Anna Zalewska, XXV C 1396/18) uznał, że umowa kredytu indeksowanego d. Getin Banku na kwotę 275 tys. zł z lipca 2008 r. jest ważna, ale musi być wykonywana bez indeksacji (tzw. odfrankowienie). Sąd ustalił, że postanowienia dotyczące § 9 ust. 2 Umowy (przeliczenie po kursie kupna) i § 10 ust. 3 Umowy (przeliczenie po kursie sprzedaży) oraz postanowienie § 8 Aneksu nr 1 (prowizja za sporządzenie aneksu na przeliczanie po kursie NBP)są bezskuteczne wobec powoda i zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę ponad 84 tys. zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 7 lipca 2018 r r. do dnia zapłaty tytułem zwrotu nadpłaconych rat kredytu. Przez brak indeksacji wysokość zadłużenia kredytobiorcy obniżyła się z 426 tys. zł wg banku do 200 tys. zł. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzi adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Anna Bielecki.

Umowa d. Polbank EFG jest nieważna

W dniu 15 września 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny (SSR del. Stanisław Zabłocki) w sprawie przeciwko Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu (sygn. akt XXV C 234/19) wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym, w którym ustalił, że umowa kredytu indeksowanego ze stycznia 2008 r. jest nieważna. Dodatkowo sąd zasądził na rzecz kredytobiorców całość dochodzonej kwoty tj. 48.308,16 PLN oraz 174.326,72 CHF z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka.

Prawomocny wyrok - umowa d. Polbank EFG ma być wykonywana dalej bez indeksacji

14 września 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (VI ACa 1725/17, SSA Grażyna Kramarska, SSA Maciej Kowalski (spr.), SSA Agata Wolkenberg) wydał wyrok i oddalił apelację Raiffeisen International Bank AG od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 16.10.2017 r. (XXC 1732/16), w którym Sąd oddalił roszczenie związane z nieważnością umowy, ale uznał, że umowa kredytu d. Polbank EFG obowiązuje dalej bez klauzul indeksacyjnych i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot nadpłaconych rat kredytu. Sąd Apelacyjny wskazał, że nie ulega wątpliwości, że klauzule indeksacyjne odwołujące się do kursów wyznaczanych przez bank mają nieuczciwy charakter i nie mogą być stosowane. Ponieważ kredytobiorca nie złożył apelacji od oddalenia roszczenia w sprawie nieważności umowy, to Sąd Apelacyjny nie mógł w tym zakresie zmienić wyroku Sądu Okręgowego, a więc pozostało mu tylko oddalić apelację banku. Wyrok jest prawomocny. Bankowi przysługuje jeszcze możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Maciej Zaborowski.

Prawomocny wyrok - umowa Getin Banku nieważna

8 września 2020 r., Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny (SSA Małgorzata Borkowska, SSA Teresa Mróz, SSO del. Przemysław Feliga, VI ACa 182/19) oddalił apelację Getin Noble Bank S.A. od wyroku Sądu Okręgowego z 30 listopada 2018 r. (SSR del Kamil Gołaszewski, XXV C 1599/17),w którym SO uznał, że umowa kredytu indeksowanego Getin Banku jest nieważna i zasądził na rzecz kredytobiorcy zgodnie z jego żądaniem zwrot kwoty zapłaconej w wysokości nadwyżki ponad kwotę wypłaconego kredytu. Kredytobiorca nie składał apelacji. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka.

Umowa mBanku nieważna

3 września 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Ewa Wiśniewska – Wiecha, I C 530/17) w sprawie przeciwko mBank S.A.  wydał wyrok w którym ustalił, że umowa kredytu indeksowanego na kwotę 709.800 zł z czerwca 2008 r. jest nieważna. Dodatkowo sąd zasądził na rzecz kredytobiorcy całość dochodzonej kwoty tj. 160.867,28 PLN oraz 61.546,68 CHF z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 31 maja 2017 r. do dnia zapłaty. Zdaniem Sądu zarzut nieważności umowy i abuzywności zawartych w niej postanowień jest w pełni zasadny z uwagi na naruszenie art. 69 prawa bankowego oraz art. 353 (1) kc., a także z uwagi na zawarte w niej abuzywne klauzule indeksacyjne, których wyeliminowanie prowadzi do upadku całej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzą adw. Anna Wolna-Sroka, adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Dominika Helios.

Umowa mBanku nieuczciwa w zakresie indeksacji oraz UNWW

31 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie II Wydział Cywilny (SSR del. Anna Bonkowska) w sprawie przeciwko mBank S.A. (sygn. akt II C 1011/17) wydał wyrok w którym uznał, że umowa kredytu waloryzowanego na 300 tys. zł z października 2008 r. jest co prawda ważna, ale klauzule indeksacyjne oraz UNWW są nieuczciwe i nie wiążą konsumentów. W rezultacie Sąd zasądził od banku na rzecz kredytobiorców kwotę ponad 108 tys. zł. zwrotu nadpłaconych rat kredytu i ponad 4 tys. zł nadpłaconego UNWW oraz obciążył bank kosztami procesu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzi adw. dr Jacek Czabański.

Niekorzystny wyrok w I instancji: umowa d. Polbank EFG uczciwa

Niekorzystny wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 sierpnia 2020 r. Wbrew jednolitemu od 2 lat stanowisku Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego w Warszawie, SSO Katarzyna Waseńczuk w sprawie o sygn. II C 2015/19 przeciwko Raiffeisen Bank International AG uznała, że umowa kredytu indeksowanego d. Polbank EFG jest ważna, nie jest sprzeczna z przepisami prawa bankowego, ani kodeksu cywilnego. Zdaniem Sądu, zapisy umowy zostały sformułowane w sposób jednoznaczny, a na ważność umowy nie wpływa fakt, że powodowie się z umową nie zapoznali, czy też zapoznali w niedostatecznym stopniu. W ocenie Sądu, klauzule indeksacyjne zawarte w umowie mają charakter głównych postanowień umowy, jednak były one indywidualnie uzgadniane, a powodowie mieli możliwość negocjacji. Brak jest więc podstaw do uznania klauzul za abuzywne, czy do uznania umowy za nieważną. Jednocześnie Sąd wskazał, że uznanie umowy za nieważną byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i sprawiedliwości społecznej, gdyż pomimo wzrostu kursu CHF, kredytobiorcy złotowi

Prawomocny wyrok - umowa d. Polbank EFG nieważna

19 sierpnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (VI ACa 345/19, SSA Ryszard Sarnowicz, SSA Ksenia Sobolewska-Filcek, SO del. Grzegorz Tyliński) oddalił apelację Raiffeisen Bank International AG wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2019 r., sygn. XXV C 2579/18 (wyrok wydany przez SSR del. Kamila Gołaszewskiego), a ponadto na skutek apelacji wniesionej przez naszą Kancelarię (w zakresie tzw. teorii salda, którą zastosował Sąd I instancji) zmienił zaskarżony wyrok i zasądził całość roszczenia dochodzonego w imieniu kredytobiorcy stosując tym samym teorię dwóch kondykcji. Sąd Apelacyjny uznał, iż Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił, że nieuczciwość postanowień umownych (klauzul indeksacyjnych) prowadzi do nieważności umowy, jak również zauważył, że taka właśnie linia orzecznicza krystalizuje się w Sądzie Apelacyjnym. Dodatkowo Sąd Apelacyjny zgodził się z argumentacją ustną pełnomocnika powoda, która została podniesiona w trakcie dzisiejszej rozprawy, iż umowa jest również nieważna z uwagi na jej niewykonalność, która została spowodowana zmianą podmiotu

Umowa mBanku nieważna

14 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie II Wydział Cywilny (SSR del. Barbara Pyz – Kędzierska, II C 680/17) wydał wyrok w sprawie p-ko mBank S.A., w którym: I. stwierdził nieważność: a. umowy kredytu waloryzowanego z dnia 15 marca 2006 r. b. aneksu nr 1 z dnia 8 lipca 2008 r. (który dokonał indeksacji do CHF kredytu wcześniej złotowego) II. zasądził na rzecz powodów od mBank S.A. kwotę ponad 54 tys. CHF wraz z odsetkami. Zdaniem Sądu zarówno umowa, jak i aneks są nieważne, gdyż przy tak sformułowanych postanowieniach strony nie uzgodniły głównych świadczeń stron, zobowiązania strony powodowej zależały tylko od pozwanego, który zarezerwował dla siebie możliwość kształtowania kursu CHF. W dacie zawarcia umowy nie została określona wysokość zobowiązania ani wysokość rat (podobnie w dacie zawarcia Aneksu strona powodowa nie znała wysokości swojego zobowiązania). Z uwagi na nieważność tej umowy sąd zasądził od mBank, kwotę jaką powodowie uiścili w

Prawomocny wyrok - umowa d. Getin Banku jest nieważna

27 lipca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (VI ACa 114/18, SSA Małgorzata Borkowska (spr.), SSA Ksenia Sobolewska-Filcek, SSA Teresa Mróz) oddalił apelację Getin Noble Bank S.A. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 24 listopada 2017 r. (XXV C 1059/16, SSR del. Kamil Gołaszewski), w którym Sąd uznał że umowa jest nieważna i zasądził na rzecz kredytobiorcy ponad 150 tys. zł. kwoty nadpłaconej ponad kwotę otrzymanego kredytu (kredyt został udzielony w sierpniu 2006 r. przez Getin Bank na 250 tys. zł i spłacony całkowicie przed terminem w 2012 r.) Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił, że nieuczciwość postanowień umownych (klauzul indeksacyjnych) prowadzi do nieważności umowy, jak również zauważył, że taka właśnie linia orzecznicza krystalizuje się w Sądzie Apelacyjnym. Wyrok jest prawomocny. Bank może złożyć skargę kasacyjną. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Maciej Zaborowski.

Prawomocny wyrok - umowa d. Polbank EFG jest nieważna

Wyrokiem z dnia 23 lipca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (SSA Teresa Mróz, Tomasz Pałdyna, Małgorzata Borkowska, VI ACa 768/19) oddalił apelację banku, a tym samym wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 23 września 2019 r. (SSO Piotr Bednarczyk, XXV C 2883/18) ustalający nieważność umowy jest już prawomocny. Umowa jest nieważna z trzech powodów: 1. Jako sprzeczna z samą naturą zobowiązania tj. z art. 353 (1) k.c. – o wysokości zobowiązania kredytobiorcy decydował bank; 2. Jako zawierająca niedozwolone klauzule umowne, których eliminacja prowadzi do jej upadku; 3. W regulaminie zostało wskazane jaki podmiot zajmuje się publikacją stawki LIBOR, która miała zastosowanie do umów kredytu (Brytyjskie Stowarzyszenie Bankierów tzw. BBA). Tymczasem od 2014 r. nastąpiła zmiana operatora i obecnie stawka LIBOR jest administrowana przez ICE Benchmark Administration (IBA). Bank nie zmienił regulaminu i cały czas wykonywał umowę w takim samym kształcie. Umowa stała się zatem niewykonalna, co skutkuje jej nieważnością.

Prawomocny wyrok: umowa d. Polbank EFG jest nieważna

Wyrokiem z dnia 23 lipca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (SSA Teresa Mróz, Tomasz Pałdyna, Małgorzata Borkowska, VI ACa 912/19) oddalił apelację banku, a tym samym prawomocny stał się wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 26 czerwca 2019 r. (SSO Piotr Bednarczyk, XXV C 139/19) ustalający nieważność umowy. Umowa jest nieważna z trzech powodów: 1. Jako sprzeczna z samą naturą zobowiązania tj. z art. 353 (1) k.c. – o wysokości zobowiązania kredytobiorcy decydował bank; 2. Jako zawierająca niedozwolone klauzule umowne, których eliminacja prowadzi do jej upadku; 3. W regulaminie zostało wskazane jaki podmiot zajmuje się publikacją stawki LIBOR, która miała zastosowanie do umów kredytu (Brytyjskie Stowarzyszenie Bankierów tzw. BBA). Tymczasem od 2014 r. nastąpiła zmiana operatora i obecnie stawka LIBOR jest administrowana przez ICE Benchmark Administration (IBA). Bank nie zmienił regulaminu i cały czas wykonywał umowę w takim samym kształcie. Umowa stała się zatem niewykonalna, co skutkuje jej nieważnością.

Umowa d. GE Money Bank nieważna

Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 21 lipca 2020 r. (SSO Ewa Tamowicz, XV C 562/18) ustalił nieważność umowy kredytu oraz zasądził na rzecz powoda kwotę ponad 218 tys. PLN tytułem zwrotu zapłaconych rat kredytu wraz z odsetkami od maja 2018 r. Bank musi też zwrócić powodowi koszty postępowania sądowego (11.817 PLN). W ocenie sądu klauzule indeksacyjne zawarte w umowie są niedozwolone, a po ich wykreśleniu umowa nigdy nie zostałaby zawarta w takim kształcie. Z tego względu całą umowę należało uznać za nieważną. Dodatkowo sąd wyjaśnił, że w jego ocenie umowa nie spełnia warunków art. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe. Miejmy nadzieję, że wyrok określi dalszą linię orzeczniczą w Sądzie Okręgowym w Gdańsku. Sprawę prowadzili adwokat dr Jacek Czabański oraz adwokat Fabian Orłowski. Wyrok jest nieprawomocny.

Prawomocna przegrana - umowa BGŻ nieważna

17 lipca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (SSA Jacek Sadomski, SSA Tomasz Pałdyna, SSO del. Przemysław Feliga – sprawozdawca) oddalił apelację BNP Paribas i utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 maja 2019 r. (SSR del Kamil Gołaszewski, XXV C 2068/17), w który sąd ustalił nieważność umowy kredytu denominowanego d. Banku BGŻ ze stycznia 2007 r. udzielonego na kwotę około 670 tys. PLN (wyrażoną w umowie jako ok. 290 tys. CHF). Kredytobiorcy nie składali apelacji w zakresie oddalonego roszczenia o zapłatę. Sąd I instancji zastosował tzw. teorię salda i uznał, że dopóki nie zapłacili więcej na rzecz banku niż otrzymali w wykonaniu nieważnej umowy, to roszczenie o zapłatę jest nienależne. Kredytobiorcy zapłacili do tej pory na rzecz banku kwotę ok. 500 tys. PLN, ale bank twierdził, że są jeszcze winni ponad 800 tys. PLN. Nieważność umowy oznacza, że bank może żądać zwrotu różnicy pomiędzy kwotą

Umowa kredytu indeksowanego ING Bank Śląski nieważna

16 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Bożena Chłopecka, I C 526/19): I. ustalił, że umowa kredytu indeksowanego kursem CHF zawarta w grudniu 2008 r. z ING Bank Śląski S.A. na kwotę 430 tys. PLN jest nieważna ze względu na zawarte w niej klauzule abuzywne. II. oddalił roszczenie o zapłatę, gdyż należałoby rozliczyć wzajemne świadczenia stron. Kredytobiorcy zapłacili do tej pory na rzecz banku ok. 300 tys. PLN, a bank wypłacił 430 tys. PLN. III. obciążył kosztami procesu stronę pozwaną w całości. Nieważność umowy powoduje, że nie istnieje zadłużenie wobec banku na kwotę ok. 500 tys. PLN (wedle twierdzeń banku) a do zwrotu pozostaje co najwyżej ok. 130 tys. PLN różnicy pomiędzy kwotą otrzymaną a kwotą już spłaconą. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański.

Umowa kredytu waloryzowanego mBanku nieważna

16 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Ewa Wiśniewska – Wiecha, I C 1288/16): a) ustalił, że umowa kredytu waloryzowanego kursem CHF zawarta z mBank S.A. w lipcu 2007 r. na kwotę 550 tys. PLN jest nieważna; b) zasądził na rzecz powoda kwoty ok. 180 tys. PLN i ok. 38 tys. CHF z odsetkami za opóźnienie od czasu wezwania przedsądowego; c) zasądził koszty procesu na rzecz powoda. Sąd uznał, że umowa kredytu jest nieważna z uwagi na: – brak określenia kwoty świadczenia oraz precyzyjnych i obiektywnych zasad jej ustalenia, – sprzeczność z art. 69 prawa bankowego, gdyż wskutek indeksacji kwoty kredytu, kredytobiorca był zobowiązany do zwrotu kwoty innej, niż udzielona mu przez Bank, – abuzywność klauzul indeksacyjnych, gdyż umowa nie zostałaby bez nich zawarta, a więc ich wyeliminowanie prowadzi do jej upadku. Zdaniem Sądu, ustalenie nieważności umowy powoduje, że strony mogą domagać się zwrotu tego co świadczyły.

Sąd Apelacyjny w Katowicach uchyla niekorzystny wyrok

Wyrokiem z 3 lipca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach (SSA Joanna Naczyńska, SSA Lucyna Morys-Magiera; SSO del. Jacek Włodarczyk; I ACa 735/19) uchylił niekorzystny dla kredytobiorcy wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 11 kwietnia 2019 r. (SSR del. Bogusława Kubica, II C 450/17), który niedopatrzył się żadnych nieuczciwości w umowie kredytu indeksowanego ING Bank Śląski z września 2008 r. Sąd Apelacyjny stwierdził, że Sąd Okręgowy nie rozważył nieuczciwości postanowień indeksacyjnych i ich wpływu na ważność całej umowy, a sprawę tę należy ocenić zgodnie z wytycznymi wynikającymi z wyroku TSUE z 3 października 2019 r. w sprawie Dziubak. Sprawa trafia więc ponownie do pierwszej instancji, jednak z jasną wytyczną co do kierunku rozstrzygnięcia. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

Umowa Banku Ochrony Środowiska nieważna

Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 2 lipca 2020 r. (XXV C 84/18; SSR del. Anna Zalewska) uznał umowę kredytu Banku Ochrony Środowiska za nieważną i zasądził dochodzoną kwotę ponad 37 tys. zł. (stanowiącą nadwyżkę spłat kredytobiorców ponad kwotę wypłaconego kredytu) na rzecz kredytobiorców. Sąd stwierdził, że zawarte w umowie klauzule mają charakter abuzywny, a po ich wyeliminowaniu nie da się utrzymać umowy w mocy, gdyż nie byłoby to zgodne z wolą stron, a ponadto umowa w takim kształcie byłaby wewnętrznie sprzeczna i sprzeczna z zasadami ekonomii. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka i adw. Jacek Czabański.

Umowa nieważna wobec konsumenta, wobec przedsiębiorcy jest skuteczna

1 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. A. Wlekły-Pietrzak, XXV C 1533/17) uznał, że umowa kredytu indeksowanego d. Noble Bank jest nieważna wobec powódki – konsumentki, ale w pełni skuteczna wobec jej męża. Sąd uznał, że kredyt zaciągnięty na spłatę innego kredytu, który posłużył na zakup lokalu, w którym była prowadzona działalność gospodarcza oznacza, że powód nie miał statusu konsumenta, a zatem nie może się powoływać na przepisy chroniące konsumentów. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. J. Czabański.

Umowa kredytu denominowanego d. Polbank EFG nieważna

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z 18 czerwca 2020 r. w sprawie p-ko Raiffeisen Bank International (XXV C 273/20, pozew złożony w grudniu 2019 r., SSO Monika Włodarczyk) już na pierwszej rozprawie po przesłuchaniu powodów ustalił, że umowa kredytu denominowanego z 2006 r. d. Polbank EFG jest nieważna i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot kwoty (zgodnie z żądaniem pozwu) ponad 70 tys. zł, która stanowi nadwyżkę kwoty zapłaconej przez powodów na rzecz pozwanego ponad kwotę otrzymanego kredytu z odsetkami za opóźnienie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Umowa jest nieważna z uwagi na abuzywność zawartych w niej klauzul przeliczeniowych. Klauzule te zostały sformułowane w sposób niejednoznaczny i nietransparentny i w związku z tym są sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają interes konsumentów. Ponieważ klauzule przeliczeniowe mają bezpośredni wpływ na główne świadczenie, ich usunięcie skutkuje nieważnością całej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadziła adw. Anna Bielecki i adw. Jacek Czabański.

Umowa kredytu indeksowanego Polbank EFG nieważna

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z 18 czerwca 2020 r. w sprawie p-ko Raiffeisen Bank International (XXV C 2522/18, SSR del. Stanisław Zabłocki) ustalił, że umowa kredytu d. Polbank EFG jest nieważna i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot kwoty ponad 140 tys. zł, która stanowi nadwyżkę kwoty zapłaconej przez powodów na rzecz pozwanego ponad kwotę otrzymanego kredytu z odsetkami za opóźnienie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Umowa jest nieważna z uwagi na abuzywność zawartych w niej klauzul indeksacyjnych. Klauzule te zostały sformułowane w sposób niejednoznaczny i nietransparentny i w związku z tym są sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają interes konsumentów. Ponieważ klauzule indeksacyjne mają bezpośredni wpływ na główne świadczenie, ich usunięcie skutkuje nieważnością całej umowy. Sąd w uzasadnieniu odniósł się również do oświadczeń o ryzyku przedłożonych przez Bank, wskazując że miały charakter blankietowy. Sąd zgodził się z uzasadnieniem Sądu Najwyższego z dnia 29.10.2019 r. wskazując, że gdyby Kredytobiorcom

Sąd Apelacyjny w Warszawie uchyla wyrok Sądu Okręgowego przez brak rozpoznania kwestii uczciwości umowy

Wyrokiem z 15 czerwca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (SSA Krzysztof Tucharz; SSA Robert Obrębski; SSA Paulina Asłanowicz; VI ACa 128/19) uchyla wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 października 2018 r. (SSO Piotr Bednarczyk, XXV C 590/17), w którym Sąd Okręgowy unieważnił umowę d. Getin Banku na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności powinien rozważyć jaki jest kształt umowy, oceniając przy tym nieuczciwość klauzul indeksacyjnych i ich wpływ na ważność całej umowy, a ewentualnie dopiero później oceniać, czy taka umowa stanowi nieuczciwą praktykę rynkową. Ponieważ Sąd Okręgowy nie dokonał oceny abuzywności, to sprawa została mu zwrócona do ponownego rozpoznania. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

Umowa mBanku nieważna

10 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (II C 487/19 – sygnatura nowa, ale sprawa wcześniej toczyła się w sądzie rejonowym, SSO Magdalena Antosiewicz) ustalił, że umowa o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „Multiplan” waloryzowany kursem CHF jest nieważna oraz zasądził solidarnie od banku na rzecz powodów kwotę ponad 55 tys. zł. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. Sąd uwzględnił nieważność umowy mając na uwadze art. 69 prawa bankowego oraz art. 358 (1) kc. Zdaniem Sądu głównym zarzutem jaki można skierować do pozwanego banku jest brak oznaczoności świadczenia oraz sprzeczność z naturą stosunku zobowiązaniowego. Zasądzona kwota to suma ubezpieczenia UNWW i rat odsetkowych. W zakresie części kapitałowej rat spłaty kredytu Sąd uznał, że nie mogą one być zasądzone na rzecz kredytobiorcy, gdyż otrzymał on kwotę kredytu, a ich zwrot byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański i adw. Dominika Helios.

Umowa d. Getin Banku bez indeksacji

10 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Monika Włodarczyk, XXV C 843/16) ustalił, że bezskuteczne wobec kredytobiorcy są te postanowienia umowy kredytu Getin Bank z lipca 2008 r. na kwotę ok. 450 tys. zł., które dotyczą indeksacji oraz doliczania składek z tytułu DOM Bank Assurance do salda zadłużenia bez odrębnej zgody kredytobiorcy. Ponadto nieuczciwy jest zapis o doliczeniu 1,95% do salda kredytu z tytułu przejścia na spłatę kredytu według kursu sprzedaży NBP w 2010 r. Sąd oddalił roszczenie o ustalenie nieważności umowy, nie uznał też za skuteczne uchylenia się od skutków zawarcia umowy pod wpływem błędu co do całkowitego kosztu kredytu, ale zgodził się, że umowa zawiera nieuczciwe indeksacyjne postanowienia umowne. Po ich eliminacji umowa może być wykonywana dalej, bez powiązania z kursem waluty obcej. Sąd zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot ponad 130 tys. zł nadpłaconych rat kredytu. Saldo zadłużenia bez klauzul indeksacyjnych wynosi zaś ok. 390 tys.

Umowa kredytu waloryzowego mBanku z 2010 r. jest nieważna

9 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (I C 60/17, SSO Bożena Chłopecka) wydał wyrok, w którym: – ustalił, że umowa kredytu hipotecznego mBanku z 2010 r. jest nieważna; – oddalił roszczenie o zapłatę, gdyż kredytobiorca zapłacił do tej pory na rzecz banku mniej niż otrzymał; – zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot kosztów procesu. Umowa została zawarta w 2010 r. i zaraz po jej zawarciu strony zawarły aneks pozwalający kredytobiorcy na spłatę kredytu w CHF. W efekcie tabele kursowe banku znalazły zastosowanie tylko do przeliczenia kwoty wypłaconego kredytu na równowartość w CHF. Sąd zwrócił uwagę, że umowa jest nieważna zarówno ze względu na nieuczciwość klauzul przeliczeniowych, jak i zastosowanie waloryzacji niezgodnie z jej celem, którym jest utrzymanie siły nabywczej świadczeń stron. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański i adw. Dominika Helios.

Umowa kredytu waloryzowanego mBank jest nieważna

8 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Magdalena Antosiewicz, sygn. II C 1079/17) w sprawie przeciwko mBank S.A. ustalił, że umowa o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „mPlan” waloryzowany kursem CHF jest nieważna oraz zasądził od banku na rzecz powoda kwotę 42.120, 51 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 maja 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 298,05 CHF. Sąd zasądził również na rzecz powoda zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Sąd uwzględnił nieważność umowy mając na uwadze art. 69 prawa bankowego oraz art. 358 (1) kc. Zdaniem Sądu głównym zarzutem jaki można skierować do pozwanego banku jest brak oznaczoności świadczenia oraz sprzeczność z naturą stosunku zobowiązaniowego. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka oraz adw. dr Jacek Czabański.  

Umowa d. Getin Bank jest nieważna

8 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Piotr Bednarczyk), sygn. XXV C 1156/17 w sprawie przeciwko Getin Noble Bank S.A. ustalił w sentencji wyroku, że umowa zawarta przez kredytobiorcę z dawnym Getin Bankiem S.A. jest nieważna. Jednocześnie sąd oddalił powództwo kredytobiorcy w zakresie zapłaty ze względu na konieczność zwrotu przez kredytobiorcę otrzymanej kwoty na rzecz banku. Sąd stwierdził, że umowa jest nieważna z dwóch powodów: 1) Umowa jest sprzeczna z samą naturą zobowiązania tj. art. 353(1) k.c. 2) Umowa zawiera klauzule abuzywne, których wyeliminowanie prowadzi do upadku całej umowy. Z uwagi na okoliczność, iż w tej sprawie Sąd stwierdził nieważność umowy w oparciu o dwa odrębne roszczenia kredytobiorcy, a nakład pracy pełnomocników kredytobiorcy był znaczny, Sąd zasądził na rzecz powoda od pozwanego banku koszty zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości tj. w kwocie 22.600 PLN. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka oraz adw. dr Jacek Czabański.

Umowa d. Kredyt Bank EKSTRALOKUM nieważna

1 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu (SSO Jolanta Malik, XII C 704/18) wydał korzystny dla kredytobiorców wyrok w sprawie przeciwko Santander Bank Polska (d. Kredyt Bank): 1) Sąd ustalił, że umowa kredytu indeksowanego EKSTRALOKUM z sierpnia 2007 r. na kwotę 950 tys. zł. jest nieważna 2) i zasądził zwrot zapłaconych przez kredytobiorców rat kredytu w wysokości ponad 730 tys. zł wraz z odsetkami za czas procesu. Ponieważ umowa jest nieważna, to kredytobiorcy nie są winni bankowi aktualnie ok. 1,6 mln zł jak twierdził bank na podstawie umowy. Sąd stwierdził, że zwrot świadczeń między kredytobiorcą a bankiem następuje zgodnie z zasadami bezpodstawnego wzbogacenia, odrzucając przy tym tzw. teorię salda. Jeśli więc bank stwierdzi, że przysługuje mu jakieś roszczenie wobec kredytobiorców (o zwrot kapitału), to może go dochodzić w odrębnym postępowaniu. Uzasadniając wyrok Sąd wskazał, że nie miał wątpliwości, że klauzule indeksacyjne są nieuczciwe i naruszające rażąco prawa i interesy

Umowa d. Polbank EFG bez indeksacji

18 maja 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Tomasz Gal, XXV C 2764/18) uznał, że umowa kredytu d. Polbank EFG z 2008 r. na kwotę 1,1 mln zł na zakup lokalu mieszkalnego w Gdyni jest co prawda ważna, ale zawiera nieuczciwe postanowienia indeksacyjne. W rezultacie ustalił, że określone postanowienia indeksacyjne są bezskuteczne wobec kredytobiorcy. Tym samym aktualne saldo zadłużenia powinno wynosić nie ok. 1,8 mln. zł jak twierdził bank, lecz ok. 930 tys. zł. Ponadto bank zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot nadpłaconych rat kredytu w wysokości ponad 300 tys. zł. (zgodnie z opinią biegłego). Wobec oddalenia roszczenia o ustalenie nieważności umowy, sąd zniósł koszty postępowania pomiędzy stronami. Wyrok jest nieprawomocny. Kredytobiorcę reprezentował adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

Sąd Najwyższy za nieważnością umowy kredytu indeksowanego do CHF

Opublikowano uzasadnienie wyroku SN z 11 grudnia 2019 r. (V CSK 382/18), w składzie: Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) Roman Trzaskowski (sprawozdawca) i Katarzyna Tyczka-Rote. Wyrok jest istotny, gdyż po raz pierwszy Sąd Najwyższy stwierdził, że wadliwy mechanizm indeksacji w umowie kredytu prowadzi do nieważności całej umowy. Do tej pory SN konsekwentnie twierdził, że umowy można wykonywać bez indeksacji, ale z pozostawieniem stawki LIBOR, co miało nie tylko eliminować ryzyko kredytobiorcy, ale również zapewniać efekt prewencyjny poprzez zniechęcanie przedsiębiorców od narzucania nieuczciwych umów. SN podkreślił, że przy nieważnej umowie każdej ze stron przysługuje własne roszczenie o zwrot nienależnie zapłaconych kwot (tzw. teoria dwóch kondykcji), a dopóki strony takich roszczeń nie zgłoszą, to sąd nie może z urzędu zastawiać się, która strona per saldo jest wzbogacona (tzw. teoria salda) i oddalać roszczenie jednej ze stron z tego powodu. W tej sprawie zostały zgłoszone do SN pytania prawne od Sądu Okręgowego oraz Sądu Apelacyjnego

Korzystny wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu (I C 1627/16)

Korzystny wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 9 kwietnia 2020 r. (I C 1627/16, SSO Sławomir Urbaniak). Kredytobiorców pozwał fundusz sekuratyzacyjny, który nabył wierzytelność od d. Kredyt Banku i pozwał kredytobiorców na blisko 1,8 mln. zł. Kredytobiorcy wzięli kredyt na 680 tys. zł w 2008 r. na zakup domu. W 2011 r. bank wypowiedział umowę kredytu wobec nieopłacania rat w żądanej wysokości, a następnie sprzedał wierzytelność w 2014 r. funduszowi sekuratyzacyjnemu. Sąd uznał, że fundusz nie udowodnił dlaczego dochodzone roszczenie tak bardzo wzrosło ponad kwotę wypłaconego kapitału i uznał, że ma prawo dochodzić wyłącznie zwrotu kapitału pomniejszonego o spłaty kredytobiorców (ok. 114 tys. PLN), to jest ok. 566 tys. PLN. Sąd uznał, że roszczenie w tym zakresie nie jest przedawnione, a to ze względu na fakt, że wierzytelność była zabezpieczona hipotecznie. Wyrok jest nieprawomocny. Kredytobiorców reprezentował adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Maciej Zaborowski.

3 marca 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy (XXVII Ca 2125/18, SSO Joanna Staszewska, SO Ewa Kiper oraz SR del. Joanna Korczewska) zmienił wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia z 25 maja 2018 r. (VI C 2402/16, SSR Grzegorz Goss) i uznał, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku z 2006 r. na 92 tys. zł. zawierała bezskuteczne postanowienia umowne w postaci klauzul indeksacyjnych i musi być wykonywana bez nich.

Ponieważ kredyt został spłacony w całości w 2016 r., to Sąd zasądził od mBanku na rzecz kredytobiorców nadpłaconą kwotę ponad 41 tys. zł. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od wezwania przedsądowego (październik 2016 r.) do dnia zapłaty. W sprawie w I instancji był powołany biegły, aczkolwiek ostatecznie sąd I instancji nie skorzystał z jego wyliczeń. Zdaniem Sądu zakwestionowane przez powodów postanowienia umowy są niedozwolone i nie budzi to żadnej wątpliwości, nawet w orzecznictwie SN, np. w orzeczeniu o sygn. I CSK 1049/14. Po ostatecznym rozliczeniu umowy, bank otrzymał zwrot pożyczonego kapitału oraz wynagrodzenie w formie odsetek. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański oraz adw. Maciej Zaborowski.

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z 3 marca 2020 r. w sprawie p-ko Raiffeisen Bank (XXV C 429/19, SSR del. Stanisław Zabłocki) ustalił, że umowa kredytu d. Polbank EFG jest nieważna i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot do tej pory zapłaconych kwot w wysokości ok. 133 tys. zł oraz 85 tys. CHF.

Umowa jest nieważna z uwagi na abuzywność zawartych w niej klauzul waloryzacyjnych. Klauzule te zostały sformułowane w sposób niejednoznaczny i nietransparentny i w związku z tym są sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają interes konsumentów. Ponieważ klauzule indeksacyjne mają bezpośredni wpływ na główne świadczenie, ich usunięcie skutkuje nieważnością całej umowy. Luk powstałych po wyeliminowaniu niedozwolonych klauzul nie można uzupełnić średnim kursem NBP, ani żadnym innym. Po ustaleniu nieważności Umowy, należy uznać, że powód spełnił nienależne świadczenia. Zdaniem Sądu, w takim przypadku należy zastosować teorię dwóch kondykcji. Każda ze stron może zgłosić swoje żądanie. Pozwany nie zgłosił zarzutu potrącenia, ani zatrzymania, a Sąd nie może z urzędu uwzględniać interesów żadnej ze stron. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka oraz adw. Jacek Czabański.

2 marca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (I ACa 199/18, Beata Kozłowska, Beata Byszewska (spr.), Agnieszka Wachowicz-Mazur) uznał, że aneks do umowy kredytu mBanku z 2008 r., który zmienił kredyt złotowy udzielony w kwocie ok. 500 tys. zł. w 2007 r. na kredyt indeksowany jest nieważny, a w związku z tym kredytobiorca zobowiązany jest do spłaty kredytu według pierwotnych ustaleń.

Sąd zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 grudnia 2017 r. (I C 1306/16, SSO Jacek Bajak) i zasądził kwotę ponad 11 tys. zł, stanowiącą nadpłatę rat kredytu w stosunku do kwoty jaką kredytobiorca powinien płacić wg pierwotnej umowy (opartej o WIBOR). Sąd I instancji nie dopatrzył się niedozwolonego charakteru postanowień aneksu. Sąd Apelacyjny miał odmienne zdanie i uznał, że klauzule indeksacyjne wprowadzone aneksem są abuzywne. Sąd II instancji uznał, że klauzule indeksacyjne określają główne świadczenia stron, ponieważ mają wpływ na saldo zadłużenia i wysokość rat kredytu. Jednocześnie klauzule te nie zostały wyrażone zrozumiałym językiem. Przy zawieraniu aneksu dotyczącego indeksacji bank nie poinformował powoda o tym, jak może się zmieniać kurs CHF i jaki to może mieć wpływ na jego saldo zadłużenia. Nie miało przy tym znaczenia, że powód miał zarejestrowaną w lokalu będącym przedmiotem kredytowania działalność gospodarczą. Sąd nie uznał argumentów banku i stwierdził, że z umowy

25 lutego 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Michał Jakubowski, XXV C 195/16) wydał wyrok, w którym oddalił roszczenie o ustalenie, że umowa kredytu indeksowanego d. Getin Banku jest ważna i wynikające z niego roszczenie o zapłatę, ale ustalił, że umowa zawiera nieuczciwe postanowienia dotyczące indeksacji i zasądził na rzecz powodów kwotę ponad 126 tys. zł tytułem zwrotu nadpłaconych rat kredytu wraz z odsetkami od stycznia 2016 r.

W rezultacie wysokość zadłużenia kredytobiorcy spadła z ok. 760 tys. zł wg banku do ok. 360 tys. zł. (zadłużenie bez indeksacji). Sąd oddalił roszczenie o zobowiązanie banku do sporządzenia poprawnego harmonogramu dalszych spłat kredytu, gdyż zdaniem Sądu brak podstaw prawnych do takiego zobowiązania. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański oraz adw. Maciej Zaborowski.

Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 18 lutego 2020 r. (I ACa 565/18; Marzanna Góral (spr.), Dorota Markiewicz, Agnieszka Wachowicz-Mazur) oddalił apelację kredytobiorcy od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 14 czerwca 2018 r. (SSO Andrzej Kuryłek, I C 1268/17).

Jednocześnie Sąd nie obciążył kredytobiorcy kosztami postępowania odwoławczego. Sąd stwierdził, że umowa jest zgodna z art. 69 Prawa bankowego, zawiera wszystkie essentialia negotii umowy kredytu i mieści się w konstrukcji kredytu bankowego i stanowi jej możliwy wariant. Niemniej postanowienia odnoszące się do indeksacji kredytu mają charakter abuzywny, co przesądza o nieważności umowy, która nie może dalej istnieć po ich wyeliminowaniu. Bank miał możliwość arbitralnego kształtowania wysokości rat kredytu. Na gruncie umowy brak było równowagi kontraktowej. Postanowienia indeksacyjne nie były skonstruowane w sposób zrozumiały dla konsumenta, nawet rozważnego. Bank nie przedstawił kredytobiorcy wystarczających informacji dotyczących ryzyka kursowego. Samo pouczenie o możliwości wzrostu raty kredytu nie jest wystarczające. Bank powinien wskazać, jak kurs CHF kształtował się historycznie, od czego zależy wysokość kursu CHF i jakie wahania kursu przewiduje w trakcie trwania okresu kredytowania. Tymczasem bank przekonywał, że ryzyko jest niewielkie mimo, że jako profesjonalista miał dostęp do precyzyjnej wiedzy co do kształtowania

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lutego 2020 r. (XXV C 257/18) stwierdził, że umowa d. Noble Bank jest co prawda ważna, ale mechanizm indeksacji jest w całości bezskuteczny (kredyt będzie zatem traktowany jako kredyt złotowy z oprocentowaniem LIBOR).

Sąd zasądził od Getin Noble Bank S.A. na rzecz kredytobiorców kwotę ponad 131 tys. zł. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 27 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty. Sąd ustalił również w sentencji wyroku jakie konkretnie zapisy nie wiążą kredytobiorców na przyszłość. Dodatkowo Sąd ustalił, że cała treść Aneksu „MAX RATA” również nie obowiązuje kredytobiorców. Warto podkreślić, że za zawarcie wskazanego Aneksu bank doliczył kredytobiorcom do salda kredytu prowizję w wysokości 5,45 % ( ponad 20 tysięcy złotych). Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzili adw. Anna Wolna-Sroka oraz adw. Jacek Czabański.

6 lutego 2020 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi (I ACa 546/18, SSA Wiesława Kuberska, Anna Miastkowska, Jacek Pasikowski) prawomocnie uznaje umowę d. Getin Banku za nieważną i zmienia niekorzystny dla kredytobiorców wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z 31.01.2018 r. (II C 543/16).

Tym samym kredytobiorcy nie są winni bankowi rzekomych ok. 450 tys. zł (110 tys. CHF) tytułem zadłużenia. Sprawa jest o tyle ciekawa, że w toku postępowania apelacyjnego bank wezwał do zwrotu całości kapitału z powodu nieważności umowy, a kredytobiorcy dokonali potrącenia wszystkich dotychczas zapłaconych rat. W rezultacie Sąd Apelacyjny zasądził na rzecz kredytobiorców pozostałą nadwyżkę w wysokości ok. 20 tys. zł. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Maciej Zaborowski i adw. Jakub Ryzlak.

5 lutego 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, V Wydział Cywilny w sprawie przeciwko mBank S.A. (sygn. V Ca 1070/19) oddalił w całości apelację banku od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, VI Wydział Cywilny (sygn. VI C 2405/18) i zasądził na rzecz powoda koszty zastępstwa procesowego.

Tym samym utrzymany został wyrok Sądu I instancji, w którym zasądzono na rzecz powoda zwrot wszystkich składek ubezpieczenia niskiego wkładu własnego w wysokości ponad 33 tys. zł. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienia od dnia 14 marca 2017 r. do dnia zapłaty. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadzili adwokat Anna Wolna-Sroka oraz adwokat Jacek Czabański.

5 lutego 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Kamil Gołaszewski, XXV C 2893/19) w sprawie p-ko Raiffeisen Bank International AG (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce, wydał wyrok w którym: I. Oddalił powództwo o zapłatę, gdyż kredytobiorcy zapłacili na rzecz banku mniej niż otrzymali; II. Ustalił, że umowa kredytu indeksowanego d. Polbank EFG jest nieważna. III. Zasądził od Raiffeisen na rzecz powodów kwotę zwrot kosztów procesu.

Umowa jest nieważna bez względu na ustalanie kursów walut. Regulamin nie zawiera obiektywnych przesłanek do ustalenia kursów. Umowa jest sprzeczna z obowiązkiem zobowiązaniowym. Informacja o ryzyku nie ma w tej sprawie znaczenia ponieważ powódka zeznała, że jako pracownik banku wiedziała o ryzyku. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzi adw. Jacek Czabański.

23 stycznia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (I ACa 473/18, SSA Roman Dziczek (przewodniczący), SSA Dorota Markiewicz (sprawozdawca), SSA Anna Strączyńska) w sprawie przeciwko mBank uznał, że umowa kredytu waloryzowanego oraz aneks "przewalutujący" kredyt złotowy na kredyt waloryzowany są nieważne, gdyż klauzule indeksacyjne a także postanowienia dotyczące UNWW są nieuczciwe, a bez mechanizmu indeksacji umowy oraz aneksu nie można wykonywać dalej.

Jednak Sąd uznał, że dopóki kredytobiorca nie zapłacił na rzecz banku, więcej niż otrzymał, to nie przysługuje mu zwrot kwot zapłaconych i oddalił powództwo o zapłatę (teoria salda). Jednocześnie Sąd nie obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego. Wyrok jest prawomocny (w sprawie przysługuje skarga kasacyjna). Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

23 stycznia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (I ACa 473/18, SSA Roman Dziczek (przewodniczący), SSA Dorota Markiewicz (sprawozdawca), SSA Anna Strączyńska) w sprawie przeciwko mBank uznał, że umowa kredytu waloryzowanego oraz aneks "przewalutujący" kredyt złotowy na kredyt waloryzowany są nieważne.

Sąd uznał, że klauzule indeksacyjne a także postanowienia dotyczące UNWW są nieuczciwe, a bez mechanizmu indeksacji umowy oraz aneksu nie można wykonywać dalej. Jednak Sąd stwierdził, że dopóki kredytobiorca nie zapłacił na rzecz banku, więcej niż otrzymał, to nie przysługuje mu zwrot kwot zapłaconych i oddalił powództwo o zapłatę (teoria salda). Jednocześnie Sąd nie obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego. Wyrok jest prawomocny (w sprawie przysługuje skarga kasacyjna). Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

14 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Bożena Chłopecka, I C 404/17) ustalił, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku z listopada 2009 r. jest nieważna, ale oddalił powództwo o zapłatę.

Sąd uznał, że z uwagi na niedozwolone klauzule indeksacyjne umowa jest nieważna. Jednocześnie Sąd stwierdził, że roszczenie o zapłatę nie jest zasadne, gdyż strony powinny zwrócić sobie wzajemnie to co świadczyły, a kredytobiorca do tej pory zapłacił mniej niż otrzymał w wykonaniu nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

10 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Anna Zalewska, XXV C 2852/18, wcześniej XXV C 1949/16) ustalił, że umowa d. Polbank EFG jest nieważna, ale oddalił powództwo o zapłatę.

Sąd stwierdził, że doszło do naruszenia swobody zawierania umów, z uwagi na brak pewności stosunku prawnego oraz brak równowagi między stronami. Szczególnie abuzywny charakter, zdaniem Sądu, miała klauzula o uruchomieniu kredytu: “W przypadku kredytów indeksowanych do waluty obcej, wypłata kredytu następuje w złotych według kursu nie niższego niż kurs kupna zgodnie z Tabelą obowiązującą w momencie wypłaty środków z kredytu.” Ta klauzula dawała Bankowi możliwość zupełnie dowolnego ukształtowania wysokości kredytu. Jednocześnie Sąd oddalił roszczenie o zapłatę, gdyż uznał, że dopóki kwota zapłacona przez klienta jest niższa niż otrzymana od banku, to roszczenie o zapłatę jest niezasadne. Sąd dodał, że czeka na zajęcie stanowiska przez SN w kwestii takich rozliczeń na skutek pytania zadanego przez V Wydział Cywilny Odwoławczy Sądu Okręgowego w Warszawie. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Dominika Helios oraz adw. Maciej Zaborowski.

30 grudnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie( I ACa 598/18; SSA Roman Dziczek (spr.), SA Marzanna Góral, SA Marzena Konsek - Bitkowska) uznał, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku zawiera nieuczciwe klauzule indeksacyjne, a wskutek ich eliminacji umowa musi upaść.

Jednak zdaniem Sądu Apelacyjnego roszczenie o zapłatę jest bezzasadne, skoro bank wypłacił kredytobiorcy więcej niż kredytobiorca do tej pory zapłacił na rzecz banku. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański.

20 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 2120/19; SSR del. K. Gołaszewski) ustalił, że umowa kredytu d. Nordea Banku (obecnie PKO BP) z 2011 r. jest nieważna.

Jednocześnie Sąd zasądził na rzecz powodów kwotę ponad 190 tys. CHF (raty zapłacone przez kredytobiorców w CHF na rzecz banku) przy czym Sąd uznał zarzut zatrzymania banku i stwierdził, że spełnienie świadczenia powinno nastąpić za jednoczesnym zaoferowaniem przez powodów bankowi kwoty 769.077,91 PLN, to jest kwoty udzielonego kredytu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Dominika Helios oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

17 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (I C 274/18, SSO Ewa Ligoń-Krawczyk) oddalił powództwo kredytobiorców przeciwko mBankowi w całości.

Zdaniem Sadu, ponieważ powodowie zaciągali tego typu kredyt wcześniej, nie można uznać, że nie zostali prawidłowo poinformowani o ryzyku. Ponadto ponieważ powódka zeznała, że nie czytała umowy, więc “chcącemu nie dzieje się krzywda”. Powództwo o ustalenie jest niezasadne, bo brak interesu prawnego. Nawet jeśli klauzule przeliczeniowe są abuzywne, to nie można powiedzieć, że cała umowa jest nieważna. Można było wystosować żądanie o zasądzenie różnicy nadpłat ale do momentu wejścia w życie ustawy antyspreadowej. W takim przypadku można byłoby zastosować kurs średni NBP. Po wejściu w życie ustawy antyspreadowej, klauzule przeliczeniowe nie są już abuzywne. Niezasadne jest też żądanie zwrotu składek na UNWW, gdyż to było zwyczajne zabezpieczenie się banku, do czego miał prawo. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzi adw. Jacek Czabański i adw. Anna Wolna-Sroka.

16 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny, sygn. akt XXV C 1293/17 (SSO Piotr Bednarczyk)

Sąd unieważnił umowę dawnego Getin Banku na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym i zasądził wzajemny zwrot świadczeń. W praktyce oznacza to, że bank ma zwrócić nadwyżkę pomiędzy kwotą wypłaconego kredytu, a kwotami wpłaconymi przez kredytobiorcę z tytułu nieważnej umowy. Dodatkowo Sąd zasądził od banku na rzecz kredytobiorcy zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, w wysokości 11.817 zł. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzili adw. Anna Wolna-Sroka oraz adw. Jacek Czabański.

13 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy (XXVII Ca 3480/16, w składzie SSO Katarzyna Parczewska (spr.), SSO Adam Malinowski, SSR del. Joanna Karczewska)

Sąd wydał wyrok, w którym uznał, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku z 2006 r. jest nieważna, ze względu zarówno na wadliwość mechanizmu waloryzacji jak i klauzuli zmiennego oprocentowania (oprocentowanie zależne od decyzji zarządu banku, tzw. stary portfel). Tym samym Sąd Okręgowy całkowicie zmienił wyrok SR dla Warszawy-Śródmieścia z 17 marca 2016 r. (I C 3066/15, SSR Aleksandra Różalska-Danilczuk), w którym Sąd Rejonowy dostrzegł abuzywność klauzul indeksacyjnych, ale uznał, że można je zastąpić innym miernikiem, a ciężar dowodu jaki powinien to być miernik obciąża stronę powodową. W rezultacie Sąd zasądził na rzecz powodów dochodzoną kwotę ponad 27 tys. zł. stanowiącą część kwoty zapłaconej bankowi z tytułu nieważnej umowy wraz z odsetkami za opóźnienie oraz zwrot kosztów procesu. Wyrok jest prawomocny, w sprawie nie przysługuje stronom skarga kasacyjna (wartość przedmiotu sporu poniżej 50 tys. zł). Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak, adw. Maciej Zaborowski.

12 grudnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (VI ACa 533/18; SSA Urszula Wiercińska, SSA Jolanta Pyźlak (spr.), SSA Małgorzata Kuracka)

Sąd oddalił apelacje obu stron i utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2018 r. (XXV C 546/16; SSO Anna Błażejczyk), w który Sąd Okręgowy uznał, że umowa d. Getin Banku jest ważna, ale powinna być wykonywana z pominięciem indeksacji kursem CHF i zasądził na rzecz powodów zwrot nadpłaconych rat kredytu. Bankowi przysługuje jeszcze możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Maciej Zaborowski i adw. Jakub Ryzlak. 11 grudnia 2019 r. Sąd Najwyższy w sprawie V CSK 382/18 uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2018 r. (I ACa 1439/17), którym Sąd Apelacyjny oddalił apelację kredytobiorcy od niekorzystnego wyroku Sądu Okręgowego. Brak jeszcze uzasadnienia wyroku SN. Sprawę prowadzi adw. Jacek Czabański i adw. Maciej Zaborowski.

25 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 85/18, SSO Tomasz Gal)

Sąd stwierdził, że umowa kredytu indeksowanego d. Noble Bank jest co prawda ważna, ale mechanizm indeksacji jest w całości bezskuteczny (w sprawie był zawarty aneks z 2009 r. rzekomo zmieniający charakter kredytu z indeksowanego na walutowy, co jednak zdaniem Sądu nie miało znaczenia). Sąd zasądził na rzecz kredytobiorców kwotę ponad 338 tys. zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 8.12.2017 r. do dnia zapłaty jako zwrot nadpłaconych rat kredytu oraz ustalił, że postanowienia umowy odnoszące się do indeksacji oraz odpowiednie postanowienia aneksu są bezskuteczne na przyszłość. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

13 listopada 2019 r., Sąd Apelacyjny w Warszawie (I ACa 268/19) rozpoznał apelację kredytobiorców od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 grudnia 2017 r. (I C 265/16, SSO Andrzej Kuryłek), który w całości oddalił powództwo kredytobiorców przeciwko d. Polbank EFG (obecnie Raiffeisen).

Sąd Apelacyjny zmienił w całości wyrok i zasądził na rzecz kredytobiorców całą dochodzoną kwotę, gdyż uznał, że umowa wskutek zawarcia w niej nieuczciwych klauzul indeksacyjnych jest w całości nieważna. Sąd uznał, że umowa nie jest sprzeczna z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa, jednak klauzule indeksacyjne są nieuczciwe i muszą być z umowy wyeliminowane. W ich miejsca natomiast nie można wprowadzić innego mechanizmu indeksacji, co powoduje, że umowa musi upaść w całości. Tym samym świadczenia spełniane na podstawie nieważnej umowy są nienależne i podlegają zwrotowi. Ponieważ jednak bank nie zgłosił swojego roszczenia, to nie ma podstaw do uwzględniania go przez Sąd z urzędu. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak oraz adw. Maciej Zaborowski.

13 listopada 2019 r., Sąd Apelacyjny w Warszawie (I Aca 674/18) rozpoznał apelację banku od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 27 lipca 2018 r. (XXIV C 241/17, SSO Jacek Tyszka), który uznał, że umowa kredytu indeksowanego banku Millennium jest nieważna.

Apelacja banku została oddalona, aczkolwiek Sąd nie podzielił argumentów Sądu Okręgowego o bezwzględnej nieważności umowy, natomiast uznał, że ten sam skutek ma uznanie klauzul indeksacyjnych za nieuczciwe. Sąd Apelacyjny podtrzymał więc wyrok i zasądził na rzecz kredytobiorców całą dochodzoną kwotę, gdyż uznał, że umowa wskutek zawarcia w niej nieuczciwych klauzul indeksacyjnych jest w całości nieważna. Tym samym świadczenia spełniane na podstawie nieważnej umowy są nienależne i podlegają zwrotowi. Ponieważ jednak bank nie zgłosił swojego roszczenia, to nie ma podstaw do uwzględniania go przez Sąd z urzędu. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

23 października 2019 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (V ACa 567/18)

Sąd w składzie SSA R. Obrębski, SSA P. Kurzawa oraz SSO del. K. Parczewska uwzględnił w całości apelację kredytobiorców i uznał, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku z 2006 r. jest nieważna. Sąd zmienił w całości wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 5 czerwca 2018 r., który oddalił powództwo (II C 899/16, SSO E. Kurkowska) i zasądził na rzecz powodów całą dochodzoną kwotę to jest ok. 130 tys. zł. stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą wypłaconego kredytu (340 tys. zł) a kwotą wszystkich spłat kredytobiorców aż do czasu przedterminowej spłaty kredytu w 2009 r. oraz składkę na UNWW (łącznie spłaty wynosiły ok. 470 tys. zł). Sąd uznał, że nie ma konieczności badania nieuczciwości postanowień umownych, gdyż w pierwszej kolejności należy uznać, że umowa jest nieważna. Umowa jest sprzeczna z prawem, gdyż pozwala bankowi na arbitralne kształtowanie wysokości zobowiązania kredytobiorcy, co narusza istotę zobowiązania. Sąd jednocześnie zauważył, że kontrola uczciwości umowy doprowadziłaby do tych

14 października 2019 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku (SSR del. Michał Jank)

Sąd wydał wyrok, w którym ustalił, że postanowienia umowy d. GE Money Bank odnoszące się do marży kupna i marży sprzedaży doliczanej do kursu średniego NBP są nieuczciwe, a w pozostałym zakresie utrzymał umowę w mocy. Sąd podkreślił także, że w jego ocenie wyrok TSUE w sprawie Dziubak z 3 października 2019 r. nie ma znaczenia dla tej sprawy, ponieważ w przedmiotowej umowie już istnieje kurs średni NBP, a wystarczy usunąć postanowienia o marży kupna i sprzedaży, bez wprowadzania niczego dodatkowego. Wyroki jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Fabian Orłowski.

23 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Piotr Bednarczyk)

Sąd wydał dwa wyroki, w których ustalił nieważność umów kredytu indeksowanego d. Polbank EFG (obecnie Raiffeisen International AG). W sprawie XXV C 2883/18 (wcześniejsza sygnatura XXV C 1404/17) Sąd ustalił nieważność umowy kredytu indeksowanego z marca 2008 r., ale oddalił roszczenie kredytobiorcy o zwrot nienależnie zapłaconych kwot, gdyż kredytobiorca zapłacił do tej pory na rzecz banku mniej niż otrzymał. Kredytobiorca otrzymał 620 tys. zł, a zapłacił na rzecz banku do tej pory ok. 340 tys. zł. Jednocześnie bank twierdził, że saldo zadłużenia kredytobiorcy wynosi ok. 850 tys. zł. Ustalenie nieważności umowy oznacza, że kredytobiorca nie jest nic winien bankowi z tytułu umowy, a bank może co najwyżej wystąpić o zwrot pozostałej części wypłaconego kredytu, to jest 280 tys. zł. Innymi słowy, zadłużenie kredytobiorcy spadło z 850 tys. zł. do 280 tys. zł. to jest o 570 tys. zł. W sprawie XXV C 890/19 (wcześniejsza sygnatura XXV C 1172/17) Sąd ustalił

5 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie wydał wyrok w sprawie przeciwko mBank (I C 653/17, SSR del. Tadeusz Bulanda), w którym uznał, że umowa kredytu jest ważna, a postanowienia dotyczące indeksacji są nieuczciwe, ale wyłącznie w zakresie odnoszącym się do kursów z tabeli banku, który może zostać zastąpiony innym kursem.

W sprawie został dopuszczony dowód z opinii biegłego na okoliczność przeliczenia kredytu według kursu średniego NBP, a w efekcie na rzecz kredytobiorcy została zasądzona kwota ponad 10 tys. zł. nadpłaconych rat kredytu, a w pozostałej części powództwo zostało oddalone. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

5 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (II C 332/17, SSO Marcin Polakowski)

Sąd uznał, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku jest co prawda ważna, ale ustalił że poniższe postanowienia umowne są nieuczciwe i nie wiążą kredytobiorców od dnia zawarcia umowy. 5 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (II C 332/17, SSO Marcin Polakowski) uznał, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku jest co prawda ważna, ale ustalił że poniższe postanowienia umowne są nieuczciwe i nie wiążą kredytobiorców od dnia zawarcia umowy. § 1 ust. 3 Umowy: „Waluta waloryzacji Kredytu: CHF”. § 1 ust. 3A Umowy: „Kwota kredytu wyrażona w walucie waloryzacji na koniec dnia 2007-03-30 według kursu kupna waluty z tabeli kursowej BRE Banku SA wynosi 205.948,17 CHF. Kwota niniejsza ma charakter informacyjny i nie stanowi zobowiązania Banku. Wartość kredytu wyrażona w walucie obcej w dniu uruchomienia kredytu, może być różna od podanej w niniejszym punkcie.” § 7 ust. 1 Umowy w brzmieniu „waloryzowanego kursem kupna CHF wg tabeli kursowej BRE Bank S.A. Kwota

6 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie – XXVII Wydział Odwoławczy, XXVII Ca 1821/18 (SSO Jan Bołonkowski, SSO Małgorzata Szykiewicz-Trelka, SSR del. Aleksandra Błażejewska)

Sąd oddalił apelację mBanku od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia z dnia 25 maja 2018 r. (VI C 2639/17) i nakazał zwrot wszystkich składek na UNWW (w łącznej wysokości ok. 14 tys. zł) pobranych z tytułu umowy kredytu waloryzowanego kursem CHF z 2009 r. oraz kursem EUR z 2010 r. Sąd uznał, że postanowienia umowy były niejednoznaczne, a wręcz wprowadzające w błąd co do tego kto jest beneficjentem ubezpieczenia i jakie są zasady funkcjonowania tego ubezpieczenia. Sąd zasądził także zwrot kosztów procesu na rzecz klienta w wysokości 4300 zł za I instancję oraz 1800 zł na II instancję. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

22 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Płocku (SSO Małgorzata Tetkowska, I C 1348/18) pozbawił wykonalności bankowy tytuł egzekucyjny wystawiony przez Bank Zachodni WBK (obecnie Santander Bank Polska).

Sąd wcześniej zawiesił postępowanie egzekucyjne toczące się na wniosek banku. W toku procesu, bank widząc narastające problemy sprzedał wierzytelność firmie windykacyjnej. Sąd uchylając BTE zasądził jednocześnie zwrot kosztów procesu na rzecz klienta w wysokości 11.817 zł. Sprawę prowadzili adw. Krystyna Wiącek-Kusio oraz adw. Jacek Czabański.

Wyrokiem z 18 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku (I C 186/17, SSR del. Michał Jank)

Sąd zasądził od banku BPH (d. GE Money Bank) na rzecz kredytobiorcy kwotę ok. 24 tys. PLN tytułem zwrotu nadpłaconych rat kredytu przy wyeliminowaniu kursów banku i pozostawieniu kursu średniego NBP. Ponadto Sąd ustalił, że bezskuteczne są zapisy zawarte w § 17 ust. 2, 3 oraz 4 umowy w zakresie odnoszącym się do marży banku (czyli pozostawił indeksację do kursu średniego NBP). Zdaniem Sądu umowa była zgodna z obowiązującym stanem prawnym, co później w roku 2011 potwierdził ustawodawca w tzw. ustawie antyspreadowej; umowa nie jest również sprzeczna z zasadami współżycia społecznego; w ocenie Sądu nie było również podstaw do uchylenia się od skutków oświadczenia woli w przedmiocie zawarcia umowy a błędne wskazanie CKK nie dotyczyło elementów istotnych umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Fabian Orłowski oraz adw. Jacek Czabański.

26 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Michał Jakubowski, XXV C 2911/18)

Sąd wydał wyrok ustalając, że konkretne klauzule indeksacyjne zawarte w umowie i regulaminie EFG Eurobank Ergasias S.A. (obecnie Raiffeisen Bank International AG) są bezskuteczne wobec powodów, a ponadto Sąd zasądził od pozwanego solidarnie na rzecz powodów kwotę ponad 76 tysięcy złotych tytułem zwrotu nadpłaconych rat kredytu. Sąd w ustnych motywach rozstrzygnięcia wskazał, że jest to precedensowy wyrok w jego referacie, ponieważ po raz pierwszy ustalił, że konkretne klauzule nie wiążą kredytobiorcy na przyszłość, a strona powodowa wykazała interes prawny w roszczeniu o ustalenie obok roszczenia o zapłatę. Na podstawie samej sentencji wyroku bank jest zobowiązany wyeliminować konkretne klauzule przeliczeniowe z umowy (w tym indeksację zawartą w § 2 ust. 1 umowy kredytu), co oznacza, że saldo kredytu od samego początku było wyrażone w PLN, a aktualna wysokość zobowiązania kredytobiorcy została zmniejszona o około 350 tysięcy złotych w stosunku do tego co twierdził bank. Wyeliminowanie z umowy klauzul przeliczeniowych powoduje, że

26 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Piotr Bednarczyk, XXV C 139/19, pozew wniesiony w marcu 2018 r., ale sygnatura zmieniona po przekształceniu banku)

Sąd ustalił, że umowa kredytu hipotecznego indeksowanego CHF zawarta przed d. Polbank EFG (obecnie Raiffeisen International AG) jest nieważna. Oznacza to, że kredytobiorcy, którzy w marcu 2008 r. zaciągnęli kredyt w wysokości 400 tys. zł i do tej pory zapłacili bankowi ok. 220 tys. zł, nie są winni 570 tys. zł jak twierdził ostatnio bank, a co najwyżej muszą zwrócić różnicę pomiędzy kwotą otrzymaną a spłaconą (180 tys. zł). Sąd jednocześnie oddalił roszczenie o zapłatę kredytobiorców, uznając, że skoro zapłacili do tej pory mniej na rzecz banku niż otrzymali, to nie przysługuje im roszczenie o zapłatę od banku. Zdaniem Sądu umowa jest nieważna ponieważ jest sprzeczna z art. 353(1) kodeksu cywilnego, tj. naturą stosunku prawnego, gdyż bank ma prawo do dowolnego kształtowania wysokości świadczenia kredytobiorcy poprzez odniesienie ich wysokości do tabel kursowych banku. W związku z tym, że klauzule kursowe są sprzeczne z prawem, to cała umowa na podstawie art.

10 czerwca 2019 r. zapadł wyrok w Sądzie Rejonowym dla Warszawy- Mokotowa (SSR Robert Bełczącki, I C 2892/17) w sprawie umowy kredytu indeksowanego Banku Millennium.

Sąd stwierdził, że umowa kredytu indeksowanego jest nieważna i zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot wszystkich do tej pory zapłaconych kwot, to jest blisko 60 tys. zł wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wyroku, a także zwrot kosztów zastępstwa procesowego i opłaty sądowej w kwocie 6417 zł. Zdaniem Sądu umowa jest nieważna z uwagi na: przerzucenie całego ryzyka kursowego na klienta, w sytuacji gdy bank zabezpieczył się przed ryzykiem kursowym (stosując instrumenty pochodne CIRS oraz FX SWAP), dodatkowo bank nie informował klienta, ze sam zabezpiecza się przed ryzykiem kursowym; Sąd zaznaczył, że informacja o ryzyku kursowym dotycząca wahań kursu z okresu ostatnich 12 miesięcy pokazywała różnice w wysokości kursu o 14,22 % i już nawet to, że bank pomimo wahań kursu o 14,22 % zaoferował tego typu kredyt konsumentowi stanowi rażące naruszenie interesów konsumenta na moment zawarcia umowy; dodatkowo Sąd zauważył, że klient nigdy nie nabywał od banku waluty,

4 czerwca 2019 r., Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 1781/17, SSR del. Adam Mitkiewicz) wydał wyrok, w którym:

oddalił żądanie ustalenia nieważności umowy kredytu indeksowanego d. Polbank EFG i związane z tym żądanie zwrotu kwot zapłaconych przez kredytobiorcę; ustalił, że klauzule indeksacyjne zawarte w umowie i regulaminie są bezskuteczne wobec powoda i zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot kwoty blisko 80 tys. zł. nadpłaconych rat kredytu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański.

4 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Marcin Polakowski, II C 325/17) wydał wyrok, w którym:

1. Oddalił żądanie ustalenia nieważności umowy kredytu indeksowanego d. BRE Bank S.A. i związanego z tym żądania zwrotu kwot zapłaconych przez kredytobiorcę; 2. ustalił, że klauzule indeksacyjne zawarte w umowie mBanku są bezskuteczne wobec powodów i zasądził na rzecz kredytobiorców kwotę ponad 110 tys. zł. nadpłaconych rat kredytu. W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że umowa kredytu waloryzowanego (umowa d. BRE Bank S.A.) jest kredytem udzielonym w PLN. Nieuczciwy charakter zastosowanej przez bank klauzuli waloryzacyjnej wynika z tego, że uprawniała ona bank do dowolnego wyznaczania kursu CHF, a tym samym do arbitralnego wpływania na wysokość zobowiązania kredytobiorcy. Sąd kilka razy podkreślał, że nie ma najmniejszego znaczenia, że bank nie udzieliłby kredytu złotowego opartego o stawkę LIBOR. Sąd podkreślił, że właśnie tego typu orzeczenie ma mieć w świetle dyrektywy EWG 93/13 charakter odstraszający dla przedsiębiorcy wprowadzającego nieuczciwe wzorce umowne do obrotu. Wyrok jest nieprawomocy. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka i adw.

22 maja 2019 r., Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Kamil Gołaszewski, XXV C 2068/17)

Sąd ustalił, że umowa kredytu budowlanego w walucie wymienialnej Banku Gospodarki Żywnościowej (obecnie BNP Paribas Bank Polska) ze stycznia 2007 r. jest nieważna. Sąd jednocześnie oddalił roszczenie kredytobiorców o zwrot kwot płaconych na rzecz banku, gdyż uznał, że w sytuacji, w której kredytobiorcy zwrócili do tej pory bankowi niższą kwotę niż otrzymana, roszczenie o zapłatę nie przysługuje. Sąd uznał, że umowa jest nieważna gdyż jest sprzeczna z zasadą określoności zobowiązania. Umowa określa kwotę kredytu w CHF, jednak zobowiązanie banku do wypłaty określone jest w PLN, wg kursu wyznaczanego arbitralnie przez bank. Analogicznie, wysokość zobowiązania kredytobiorców do zwrotu jest arbitralnie określana przez bank. Taka konstrukcja przeczy istocie stosunku zobowiązaniowego, który nie pozwala na określanie wysokości zobowiązania przez jedną stronę. Sąd przy okazji zauważył, że gdyby nawet utrzymać umowę w mocy po wykreśleniu klauzul przeliczeniowych, to określona w umowie kwota kredytu w CHF nigdy nie została wypłacona, a zatem umowa nie została

11 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Katowicach (II C 450/17, SSO Bogusława Kubica)

Sąd oddala powództwo kredytobiorców przeciwko ING Bank Śląski. Sąd uznaje, że umowa jest ważna, podanie przez bank w umowie całkowitego kosztu kredytu w zaniżonej wysokości nie stanowiło wprowadzenia w błąd kredytobiorców. Klauzule indeksacyjne naruszają zaś co prawda dobre obyczaje, ale nie naruszają interesów kredytobiorców, gdyż nie wiadomo jak ostatecznie ukształtuje się wysokość kursu CHF. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

26 lutego 2019 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku (I ACa 340/17) oddalił powództwo Getin Noble Bank przeciwko kredytobiorcom.

Bank wypowiedział umowę kredytu ze względu na rzekome zaległości w spłacie kredytu. W pierwszej instancji kredytobiorcy – niereprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – podnosili argumenty dotyczące abuzywności klauzul przeliczeniowych i wskazywali na kurs średni NBP jako właściwszy do przeliczeń. Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z 23 stycznia 2017 r. (I C 192/16) uznał powództwo banku niemal w całości i zasądził ponad 200 tys. zł od kredytobiorców. Dopiero w tym momencie kredytobiorcy zwrócili się o pomoc do adwokata. Ze względu na ograniczenia w zgłaszaniu nowych dowodów i twierdzeń w postępowaniu odwoławczym nie wszystkie argumenty zostały poddane ocenie przez Sąd Apelacyjny. Jednak niezależnie od tego, czy w miejsce kursu banku powinien wejść jakiś kurs rynkowy, czy też cały mechanizm indeksacji należy uznać za bezskuteczny, a także niezależnie od tego czy uczciwe było doliczenie do salda zadłużenia opłaty za przejście na przeliczenia wg kursu sprzedaży NBP dokonane Aneksem, Sąd ustalił, że po eliminacji przeliczeń

12 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie (VI C 2738/16, SSR Barbara Syta-Latała)

Sąd stwierdził, że umowa kredytu waloryzowanego mBank jest ważna, natomiast klauzule waloryzacyjne są nieuczciwe, ale w ich miejsce należy zastosować waloryzację kursem średnim NBP. W sprawie został powołany biegły, który dokonał odpowiednich wyliczeń i Sąd zasądził zwrot na rzecz kredytobiorców kwoty ok. 12 tys. PLN z tego tytułu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jakub Ryzlak, adw. Jacek Czabański i adw. Maciej Zaborowski.

28 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Marcin Polakowski, II C 589/17)

Sąd uznał, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku jest ważna, ale klauzule indeksacyjne zawarte w umowie są bezskuteczne, umowa ma być wykonywana bez nich, a kredytobiorcom należy się zwrot zawyżonych rat spłaty kredytu w wysokości ponad 90 tys. PLN. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

25 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 2579/18)

Sąd ustalił, że umowa kredytu indeksowanego dawnego Polbank EFG z marca 2008 r. jest nieważna ze względu na sprzeczność przewidzianego w umowie mechanizmu indeksacji z istotą stosunku zobowiązaniowego poprzez dowolność banku w wyznaczaniu wysokości zobowiązania kredytobiorcy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

30 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 1599/17)

Sąd uznał dwie umowy kredytu indeksowanego d. Getin Bank z 2007 r. za nieważne i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot kwoty zapłaconych rat ponad kwotę kredytu wypłaconą przez bank. Sąd stwierdził, że klauzule indeksacyjne odnoszące się do kursów wyznaczanych przez bank są sprzeczne z naturą stosunku zobowiązaniowego poprzez fakt, że bank swobodnie określając kurs do przeliczeń arbitralnie kształtował wysokość zobowiązania kredytobiorców do zwrotu kwoty kredytu. Skoro zaś postanowienia dotyczące indeksacji są nieważne, to nieważna jest cała umowa, gdyż bez tych postanowień nie można wyliczyć wysokości należności stron, a więc wykonać umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

23 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (I C 1267/17)

Sąd orzeka, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku nieważna i nakazuje zwrot kredytobiocy wszystkich dotychczas zapłaconych rat kredytu. Sąd stwierdził, że umowa jest sprzeczna z naturą stosunku prawnego oraz art. 69 ust. 1 ustawy prawo bankowe ze względu na możliwość dowolnego kształtowania wysokości zobowiązania kredytobiorcy przez bank oraz nałożenie ryzyka na kredytobiorcę. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka oraz adw. Jacek Czabański.

26 września 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia (VI C 1396/16)

Sąd uznał cały mechanizm indeksacji zawarty w umowie kredytu waloryzowanego mBank za nieuczciwy. W rezultacie sąd zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot nadpłaconych rat kredytu a także – również uznanych za nieuczciwe – składek na tzw. ubezpieczenie niskiego wkładu własnego w wysokości blisko 50 tys. PLN.

8 sierpnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 590/16)

Sąd uznał, że umowa kredytu indeksowanego d. Getin Bank ma być wykonywana dalej z pominięciem całego mechanizmu indeksacji i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot ponad 125 tys. PLN zawyżonych przez bank rat spłat kredytu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

27 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXIV C 241/17)

Sąd stwierdza, że umowa kredytu Banku Millennium jest nieważna ze względu na naruszenie podstawowych zasad prawa cywilnego. “Przechodząc do bezpośredniej oceny podniesionego przez powodów zarzutu nieważności umowy, należy stwierdzić, że sprzeczne z istotą każdej umowy jest uzgodnienie przez strony, że o zakresie obowiązków jednej z nich zadecyduje na zasadzie swobodnego uznania druga strona w toku wykonywania umowy. Tak stało się w przypadku spornego kontraktu.” “Indeksacja w wersji zastosowanej w przedmiotowej umowie nie spełniała zatem swojej podstawowej funkcji. Jej instrumentalne użycie nie zmierzające do realizacji celu, któremu ta instytucja ma służyć nie zasługiwało zatem na ochronę.” Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

21 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (I C 353/17)

Sąd oddalił powództwo kredytobiorców związane z klauzulami indeksacyjnymi oraz UNWW zawartymi w umowie kredytu waloryzowanego mBanku. Sąd uznał, że umowa jest ważna, nie narusza żadnego przepisu, nie jest też sprzeczna z zasadami współżycia społecznego a waloryzacja miała na celu obniżenie wysokości oprocentowania kredytu i była dopuszczalna. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

30 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Łodzi (II C 110/16)

Sąd uznał, że klauzule indeksacyjne zawarte w umowie kredytu waloryzowanego mBank są nieuczciwe i bezskuteczne i zasądził zwrot ponad 70 tys. PLN nienależnych kwot zapłaconych przez kredytobiorcę. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

29 maja 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia zasądził zwrot UNWW

29 maja 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia zasądził zwrot UNWW, ale oddalił roszczenie związane z klauzulami waloryzacyjnymi. Sąd uznał, że umowa jest ważna, a klauzule choć odsyłają do kursów swobodnie wyznaczanych przez bank, a są przez to nieuczciwe, to nie powodują, że umowa przestaje być umową kredytu waloryzowanego do CHF i obowiązkiem kredytobiorcy jest wskazać jaki właściwie kurs powinien mieć zastosowanie. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

21 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 376/17)

Sąd uznał umowę kredytu indeksowanego Getin Banku za nieważną, w stosunku do jednego kredytobiorcy. Drugi kredytobiorca został uznany za przedsiębiorcę, gdyż lokal stanowiący przedmiot kredytowania był wynajmowany w ramach działalności gospodarczej, co spowodowało, że kredytobiorca ten nie mógł skorzystać z przepisów chroniących konsumentów. Wyrok jest nieprawomocny. Kredytobiorcy będą składać apelację. Sprawę prowadził adw. Jakub Ryzlak, adw. Maciej Zaborowski i adw. Jacek Czabański.

8 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 246/17)

Sąd stwierdził nieważność umowy kredytu d. Getin Bank SA ze względu na nieuczciwość mechanizmu indeksacji i jednostronny rozkład ryzyka. Jednocześnie Sąd uznał, że roszczenie o zwrot kwoty rat płaconych w złotych nie może zostać uznane ze względu na fakt, że bank pozostaje zubożony wcześniejszą wypłatą kredytu w PLN. Sąd zasądził jednak na rzecz kredytobiorcy zwrot rat płaconych w CHF w wysokości ponad 70 tys. CHF, gdyż uznał, że kwota ta nie nadają się do potrącenia z kwotą wypłaconego kredytu w PLN. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak, adw. Maciej Zaborowski.

18 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 546/16)

Sąd uznaje cały mechanizm indeksacji zawarty w umowie kredytu indeksowanego d. Getin Bank za bezskuteczny i nakazuje zwrot nienależnie pobranych kwot od kredytobiorcy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

Niekorzystny wyrok zapadł 16 lutego 2018 r. w Sądzie Okręgowym w Warszawie w sprawie przeciwko mBankowi (I C 1119/16)

SSO Andrzej Kuryłek oddalił powództwo kredytobiorcy w całości i stwierdził, że umowa kredytu indeksowanego jest ważna i nie zawiera żadnych postanowień nieuczciwych (Sąd stwierdził, że nie jest związany orzeczeniem SOKiK i wpisem jednego z postanowień umowy na listę niedozwolonych postanowień umownych) Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski. Wyrok jest nieprawomocny.

16 października 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 1732/16)

Sąd stwierdza, że umowa kredytu indeksowanego d. Polbank EFG zawiera nieuczciwe klauzule indeksacyjne, które są bezskuteczne wobec kredytobiorcy. Sąd nie zauważa żadnej luki w umowie, którą należałoby dodatkowo uzupełnić, a sama umowa może być wykonywana dalej bez klauzul indeksacyjnych. Sąd zasądza na rzecz kredytobiorcy zwrot kwot nadpłaconych poprzez pobieranie przez bank zawyżonych rat spłaty kredytu w wysokości ponad 315 tys. PLN. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

11 września 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli (II C 2557/16)

Sąd uznaje, że umowa dawnego Polbank EFG zawiera nieuczciwe postanowienia umowne w postaci klauzul indeksacyjnych. Wskazano, że w związku z usunięciem klauzul abuzywnych kredyt pozostaje kredytem złotówkowym z zachowaniem oprocentowania opartego na stawce LIBOR. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

21 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia (VI C 114/16)

Sąd uznaje klauzule waloryzacyjne zawarte w umowie dawnego Polbank EFG za bezskuteczne i nakazuje obliczanie wysokości należnych rat kredytu bez ich stosowania i bez ich zastępowania innym miernikiem wartości Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.