Ustalenie nieważności umowy i zasądzenie roszczenia zgodnie z teorią dwóch kondykcji

W dniu 5 sierpnia 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVIII Wydział Cywilny (SSR del. Michał Maj, sygn. XXVIII C 968/25) wydał wyrok, w którym:

  1. Ustalił nieważność umowy kredytowej Deutsche Banku ze stycznia 2009 r.
  2. Zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 547.598,89 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25 stycznia 2025 r. do dnia zapłaty
  3. Zasądził od pozwanego na rzecz powoda 11.851 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Kredyt został zawarty przez konsumenta na zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych. W toku procesu wykazano rażące naruszenie interesów powoda i naruszenie dobrych obyczajów. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd uznał, że umowa zawiera klauzule abuzywne, które powodują upadek umowy. Roszenie zostało zasądzone zgodnie z teorią dwóch kondycji z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od terminu zakreślonego w wezwaniu przedsądowym.

Wyrok jest nieprawomocny.

Sprawę prowadzi adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.