W dniu 25 maja 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, I Wydział Cywilny (SSO Tadeusz Bulanda, I C 382/25), wydał wyrok, w którym:
I. Umorzył postępowanie w zakresie roszczenia o zapłatę kwoty 31 477,86 CHF określonego w punkcie I pozwu;
II. Ustalił, że nieważna jest:
a. Umowa Kredytu Mieszkaniowego zawarta w dniu 23 czerwca 2008 r. przez powodów z jednej strony oraz Raiffeisen Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie, którego następcą prawnym jest Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu,
b. Umowa Kredytu Mieszkaniowego zawarta w dniu 22 września 2008 r. przez powodów z jednej strony oraz Raiffeisen Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie, którego następcą prawnym jest Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu;
III. Zasądził od Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu na rzecz powodów łącznie kwoty 116 632,79 zł oraz 46 044,57 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia 26 września 2019 r. do dnia zapłaty;
IV. Oddalił powództwo w pozostałym zakresie;
V. Zniósł koszty procesu między stronami.
Sąd umorzył postępowanie w zakresie cofniętego przez powodów powództwa. W ocenie Sądu obie umowy dotknięte są wadami przeliczeń kursowych oraz w zakresie klauzuli ryzyka walutowego. Klauzule te w świetle aktualnego orzecznictwa nie mogą być zastąpione innymi klauzulami wobec czego umowy bez ich istoty nie mogły się ostać, a więc należało stwierdzić ich nieważność.
Sąd oparł się na teorii salda, a więc zasądził jedynie część świadczenia dochodzonego przez powodów stanowiącego nadpłatę.
Wobec częściowego jedynie uwzględnienia powództwa Sąd zniósł koszty postępowania między stronami.
W zakresie zastosowania przez Sąd teorii salda wywiedziona zostanie apelacja.
Sprawę prowadzi adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.